Hallo allemaal,

Vrijdag met 2 Nederlanders naar ons weeshuis geweest.

Zij waren ook weer onder de indruk van de altijd blije kinderen en alles wat er al gedaan is in dit jaar.

De timmerlieden zijn nog hard bezig aan het plafond en de kozijnen met gaas voor in de keuken.

Pak Ketut wist ook de prijs te vertellen om schoon drinkwater naar de kamar mandi’s en de keuken te brengen en……… dat kan gedaan worden, mensen die ook naar ons weeshuis zijn geweest  willen dit project op zich nemen.

Dus er komt nog een enorme verbetering aan ,dit kan omdat jullie allemaal zo meehelpen met Ons weeshuis.

Dank dank dank u wel namens de kinderen en  pak Ketut.

We proberen dit nog in gang te zetten voordat wij vertrekken en de rest laten we met een gerust hart aan Ibu Ari over, zij is ons goud waard.

Zaterdag hebben we er nog een dichte kast voor in de keuken bijgekocht en grote lepels om te roeren in grote pannen.

Bezems, grote gasfles, plastiek afsluitbare bakken, dweil, thermoskan, afvalbakken en nog veel meer.

Hopen vanmiddag na het schoonmaken de keuken in te kunnen richten en dan foto’s te maken die jullie versteld doen staan (hopen we echt).

Vanavond verder schrijven aan jullie, nu eerst een dagje hard werken.

Gisteravond dus niet meer geschreven was 22.30 uur voordat we thuis waren.

De timmermannen waren nog bezig met het gaas in de kozijnen  te zetten en de kozijnen met één of andere stinkende bruine verf te schilderen.

Boven de houten deuren in de keuken zit Balinees uitgesneden houtwerk, erg mooi.

We kunnen wel in het keukengedeelte aan de slag, vraag aan Ibu Ari of ze uit wil leggen hoe ze een dweil kunnen gebruiken, (toen wij ermee aan kwamen , dachten ze dat het een molen was!!!) lopen terug naar het keukengedeelte en daar staat alles onder water.

De kinderen hadden heel iets anders in hun hoofd wat schoonmaken betreft, nl. gewoon de slang erin!

Een half jaar geleden vroeg ik om water om de bedden schoon te maken en ik kreeg een kwart emmertje water, nu met de pomp en de slang in de rivier water in overvloed!

Wat moeten ze nog veel leren.

Na een half uur water naar buiten hozen (geen trekker dus met de bekende Balinese bezem) en nog een half uur om alles een beetje te laten drogen, kan Ibu Ari beginnen met haar les……       schoonmaken met de dweil en allesreiniger en water.

Nou dat was handig, dat wilden de meesten ook wel even proberen.

Slippers uit en 30 paar niet al te schone voeten over een half droge witte  vloer, ik hoef jullie het verder niet uit te leggen.

Na weer een half uurtje begon het iets te worden, maar…. de timmerlui hadden toch flink gemorst met die stinkende bruine verf, thinner gekocht en dan maar weer  poetsen.

Toen begon het al donker te worden, gauw even een aantal dingen in de keuken gezet en een paar foto’s maken.

Alles moet er weer uit want de plafonds moeten nog geschilderd worden, doen ze morgenochtend (zeggen ze) en een stuk muur en de hoeken moeten van ons ook nog een laagje krijgen.

Omdat ze de eerste keer zoveel water in de verf hadden gegooid heeft dit stuk niet goed gepakt en met de roller kan je niet in de hoeken komen, dus sla je die maar over!

Oh wat zijn wij toch lastig, ons pietje precies hebben we al laten varen, maar het moet wel netjes zijn.

Helemaal omdat je weet dat ze van onderhoud en bijhouden nog nooit gehoord hebben.

In het donker hebben de kinderen zich gewassen  om schoon de Engelse les te volgen.

We hadden van de mensen die gisteren mee waren geweest een aantal echt Nederlandse cadeau ’s gekregen, sleutelhanger met klompjes, Danone sleutelhangers met lichtje enz., nog wat zeep, shampoo en chips bijgekocht zodat  er voor iedereen een cadeautje was.

Ibu Ari had een goed idee , zij ging ze overhoren en degene die het goede antwoord gaf kreeg een cadeautje.

Dat is heel goed verlopen en de kinderen vonden het erg leuk.

Om 21.00 uur met Ibu Ari in Singaraja gegeten en toen was deze dag ook weer om, wat gaat de tijd snel.

Vandaag om 18.00 uur de Ceremonie ben heel benieuwd (maar misschien nog benieuwder of alles klaar is !)

Wordt vervolgd…………