Fijne kerstdagen en een gelukkig en gezond 2018.

Zondag 24 december 2017

 

Hallo alle vrienden van ons weeshuis,

Hier dan na een maand een verslag over hoe het allemaal gaat in Sawan.

De eerste keer dat wij kwamen, moesten zowel de kinderen als wij weer even wennen, er waren veel nieuwe kinderen bijgekomen, maar ook een aantal weggegaan.

Hoe dat precies in elkaar steekt, gaan wij ook nooit helemaal begrijpen.

Ga een poging doen om het een beetje uit te leggen, maar pin me er niet op vast.

Er zitten/zaten een aantal kinderen die nog beide ouders hebben, maar deze ouders zijn gescheiden.

Nu is het in Bali  de wet, dat de kinderen van de vader zijn, dus als er gescheiden wordt, moet de moeder weg, terug naar haar familie.

De vader of de familie van de vader zorgt voor de kinderen, als dat op wat voor manier dan ook ,niet (meer ) lukt, worden de kinderen door een familielid/ bekende naar een panti asuhan (opvanghuis ) gebracht .

Niet iedereen van de familie is het daar natuurlijk mee eens en het gebeurt dus regelmatig dat de kinderen door een ander familielid weer weggehaald worden.

Pak Ketut is daar natuurlijk ook niet blij mee, maar kan daar ook niet veel aan doen, maar voor ons blijft het toch wat schimmig.

We hebben er bij pak Ketut op aangedrongen dat hij een brief opstelt die de ouders moeten lezen of voor moeten laten lezen, ja ook dat komt nog veelvuldig voor, vooral bij de heel arme mensen,dat kinderen tot 12 jaar minimaal 3 jaar in ons weeshuis moeten blijven en boven de 12 minimaal 1 jaar en daar moet ook voor getekend worden.

Uitzonderingen i.v.m. bijvoorbeeld ziekte van de ouders of grootouders, zodat zij een tijdje niet voor de kinderen kunnen zorgen is natuurlijk altijd mogelijk.

We hopen dat dit gaat lukken vooral voor de kinderen zelf, het zijn soms hele drama’s als ze weer terug moeten naar het huis van de familie, heel vaak wordt niemand hier gelukkiger van.

Twee maanden voordat wij kwamen, hebben Peter en Corrie Hageman  voor ons weeshuis gezorgd.

Zij waren al begonnen met bedbodems te vernieuwen en natuurlijk weer te leren hoe je schoon moet maken, maar vooral zijn ze ook leuke dingen met de kinderen gaan doen.

Lekker uit eten bij Ayu en ’s morgens vroeg met 5 boten dolfijnen kijken, de kinderen hebben er enorm van genoten.

Dit werd mede mogelijk gemaakt door familie en vrienden van Peter en Corrie, allemaal super bedankt hiervoor.

Toen wij kwamen waren Betty en Mathe Koenen er al met 2 dochters en vriend , samen hebben we een lijst opgesteld met dingen die als eerste noodzakelijk waren om te doen en te vernieuwen.

2 nieuwe matrassen voor het nieuwe bed bij de jongens, een nieuwe grote koelkast met glas in de deur, zodat je kunt zien wat erin zit (en schoon is)!! En een vitrine kastje van glas om alle borden, bekers en bestek in te doen. Dit alles ’s morgens gekocht en ’s middags in ons weeshuis gebracht.

Nu zijn we bezig met de buitenkeuken te vernieuwen, het was een aanrecht van 1,50 meter met wasbak en het wordt er een van 8 meter met grote tegels van 60 bij 60 cm.

Zaterdag gaan we kijken samen met Freddy en Ema, nemen ook weer lekker eten mee.

Foto’s volgen op Facebook  Ons Weeshuis Yayasan Bali en op de website www.yayasan-bali.nl.

De vulkaan Gunung Agung houdt zich tot nu toe erg rustig, er zijn verhalen in omloop dat je niet maar Bali moet komen, maar tot nu toe zijn dat sensatie verhalen.

Natuurlijk kan er iets gebeuren en hij zal eens wel uitbarsten, maar dan zijn er ook nog 100 verschillende senario’s denkbaar, dus echt koffiedik kijken.

Als er iets gebeurd gaan we jullie op de hoogte houden.

Met Ibi Ari gaat het gelukkig weer een stukje beter, elke week een centimeter vooruit.

Laten we met z’n allen hopen dat er geen nieuwe operatie nodig is en dat ze over een tijdje weer gewoon kan lopen en haar werk weer kan hervatten, want niets kunnen doen is wel het ergste voor haar.

Vanuit een nu al 24 uur regenachtig, maar met een temperatuur 27 graden heerlijk Bali wensen wij iedereen een fijne kerst en een heel gelukkig en gezond 2018 toe.

 

Hartelijke groeten van Frits en Diana en alle kinderen van ons weeshuis en pak Ketut en Meme .

 

Hallo alle vrienden van ons weeshuis,

Hier dan na een maand een verslag over hoe het allemaal gaat in Sawan.

De eerste keer dat wij kwamen, moesten zowel de kinderen als wij weer even wennen, er waren veel nieuwe kinderen bijgekomen, maar ook een aantal weggegaan.

Hoe dat precies in elkaar steekt, gaan wij ook nooit helemaal begrijpen.

Ga een poging doen om het een beetje uit te leggen, maar pin me er niet op vast.

Er zitten/zaten een aantal kinderen die nog beide ouders hebben, maar deze ouders zijn gescheiden.

Nu is het in Bali  de wet, dat de kinderen van de vader zijn, dus als er gescheiden wordt, moet de moeder weg, terug naar haar familie.

De vader of de familie van de vader zorgt voor de kinderen, als dat op wat voor manier dan ook ,niet (meer ) lukt, worden de kinderen door een familielid/ bekende naar een panti asuhan (opvanghuis ) gebracht .

Niet iedereen van de familie is het daar natuurlijk mee eens en het gebeurt dus regelmatig dat de kinderen door een ander familielid weer weggehaald worden.

Pak Ketut is daar natuurlijk ook niet blij mee, maar kan daar ook niet veel aan doen, maar voor ons blijft het toch wat schimmig.

We hebben er bij pak Ketut op aangedrongen dat hij een brief opstelt die de ouders moeten lezen of voor moeten laten lezen, ja ook dat komt nog veelvuldig voor, vooral bij de heel arme mensen,dat kinderen tot 12 jaar minimaal 3 jaar in ons weeshuis moeten blijven en boven de 12 minimaal 1 jaar en daar moet ook voor getekend worden.

Uitzonderingen i.v.m. bijvoorbeeld ziekte van de ouders of grootouders, zodat zij een tijdje niet voor de kinderen kunnen zorgen is natuurlijk altijd mogelijk.

We hopen dat dit gaat lukken vooral voor de kinderen zelf, het zijn soms hele drama’s als ze weer terug moeten naar het huis van de familie, heel vaak wordt niemand hier gelukkiger van.

Twee maanden voordat wij kwamen, hebben Peter en Corrie Hageman  voor ons weeshuis gezorgd.

Zij waren al begonnen met bedbodems te vernieuwen en natuurlijk weer te leren hoe je schoon moet maken, maar vooral zijn ze ook leuke dingen met de kinderen gaan doen.

Lekker uit eten bij Ayu en ’s morgens vroeg met 5 boten dolfijnen kijken, de kinderen hebben er enorm van genoten.

Dit werd mede mogelijk gemaakt door familie en vrienden van Peter en Corrie, allemaal super bedankt hiervoor.

Toen wij kwamen waren Betty en Mathe Koenen er al met 2 dochters en vriend , samen hebben we een lijst opgesteld met dingen die als eerste noodzakelijk waren om te doen en te vernieuwen.

2 nieuwe matrassen voor het nieuwe bed bij de jongens, een nieuwe grote koelkast met glas in de deur, zodat je kunt zien wat erin zit (en schoon is)!! En een vitrine kastje van glas om alle borden, bekers en bestek in te doen. Dit alles ’s morgens gekocht en ’s middags in ons weeshuis gebracht.

Nu zijn we bezig met de buitenkeuken te vernieuwen, het was een aanrecht van 1,50 meter met wasbak en het wordt er een van 8 meter met grote tegels van 60 bij 60 cm.

Zaterdag gaan we kijken samen met Freddy en Ema, nemen ook weer lekker eten mee.

Foto’s volgen op Facebook  Ons Weeshuis Yayasan Bali en op de website www.yayasan-bali.nl.

De vulkaan Gunung Agung houdt zich tot nu toe erg rustig, er zijn verhalen in omloop dat je niet maar Bali moet komen, maar tot nu toe zijn dat sensatie verhalen.

Natuurlijk kan er iets gebeuren en hij zal eens wel uitbarsten, maar dan zijn er ook nog 100 verschillende senario’s denkbaar, dus echt koffiedik kijken.

Als er iets gebeurd gaan we jullie op de hoogte houden.

Met Ibi Ari gaat het gelukkig weer een stukje beter, elke week een centimeter vooruit.

Laten we met z’n allen hopen dat er geen nieuwe operatie nodig is en dat ze over een tijdje weer gewoon kan lopen en haar werk weer kan hervatten, want niets kunnen doen is wel het ergste voor haar.

Vanuit een nu al 24 uur regenachtig, maar met een temperatuur 27 graden heerlijk Bali wensen wij iedereen een fijne kerst en een heel gelukkig en gezond 2018 toe.

 

Hartelijke groeten van Frits en Diana en alle kinderen van ons weeshuis en pak Ketut en Meme .

 

Hallo alle vrienden van ons weeshuis,

Hier dan na een maand een verslag over hoe het allemaal gaat in Sawan.

De eerste keer dat wij kwamen, moesten zowel de kinderen als wij weer even wennen, er waren veel nieuwe kinderen bijgekomen, maar ook een aantal weggegaan.

Hoe dat precies in elkaar steekt, gaan wij ook nooit helemaal begrijpen.

Ga een poging doen om het een beetje uit te leggen, maar pin me er niet op vast.

Er zitten/zaten een aantal kinderen die nog beide ouders hebben, maar deze ouders zijn gescheiden.

Nu is het in Bali  de wet, dat de kinderen van de vader zijn, dus als er gescheiden wordt, moet de moeder weg, terug naar haar familie.

De vader of de familie van de vader zorgt voor de kinderen, als dat op wat voor manier dan ook ,niet (meer ) lukt, worden de kinderen door een familielid/ bekende naar een panti asuhan (opvanghuis ) gebracht .

Niet iedereen van de familie is het daar natuurlijk mee eens en het gebeurt dus regelmatig dat de kinderen door een ander familielid weer weggehaald worden.

Pak Ketut is daar natuurlijk ook niet blij mee, maar kan daar ook niet veel aan doen, maar voor ons blijft het toch wat schimmig.

We hebben er bij pak Ketut op aangedrongen dat hij een brief opstelt die de ouders moeten lezen of voor moeten laten lezen, ja ook dat komt nog veelvuldig voor, vooral bij de heel arme mensen,dat kinderen tot 12 jaar minimaal 3 jaar in ons weeshuis moeten blijven en boven de 12 minimaal 1 jaar en daar moet ook voor getekend worden.

Uitzonderingen i.v.m. bijvoorbeeld ziekte van de ouders of grootouders, zodat zij een tijdje niet voor de kinderen kunnen zorgen is natuurlijk altijd mogelijk.

We hopen dat dit gaat lukken vooral voor de kinderen zelf, het zijn soms hele drama’s als ze weer terug moeten naar het huis van de familie, heel vaak wordt niemand hier gelukkiger van.

Twee maanden voordat wij kwamen, hebben Peter en Corrie Hageman  voor ons weeshuis gezorgd.

Zij waren al begonnen met bedbodems te vernieuwen en natuurlijk weer te leren hoe je schoon moet maken, maar vooral zijn ze ook leuke dingen met de kinderen gaan doen.

Lekker uit eten bij Ayu en ’s morgens vroeg met 5 boten dolfijnen kijken, de kinderen hebben er enorm van genoten.

Dit werd mede mogelijk gemaakt door familie en vrienden van Peter en Corrie, allemaal super bedankt hiervoor.

Toen wij kwamen waren Betty en Mathe Koenen er al met 2 dochters en vriend , samen hebben we een lijst opgesteld met dingen die als eerste noodzakelijk waren om te doen en te vernieuwen.

2 nieuwe matrassen voor het nieuwe bed bij de jongens, een nieuwe grote koelkast met glas in de deur, zodat je kunt zien wat erin zit (en schoon is)!! En een vitrine kastje van glas om alle borden, bekers en bestek in te doen. Dit alles ’s morgens gekocht en ’s middags in ons weeshuis gebracht.

Nu zijn we bezig met de buitenkeuken te vernieuwen, het was een aanrecht van 1,50 meter met wasbak en het wordt er een van 8 meter met grote tegels van 60 bij 60 cm.

Zaterdag gaan we kijken samen met Freddy en Ema, nemen ook weer lekker eten mee.

Foto’s volgen op Facebook  Ons Weeshuis Yayasan Bali en op de website www.yayasan-bali.nl.

De vulkaan Gunung Agung houdt zich tot nu toe erg rustig, er zijn verhalen in omloop dat je niet maar Bali moet komen, maar tot nu toe zijn dat sensatie verhalen.

Natuurlijk kan er iets gebeuren en hij zal eens wel uitbarsten, maar dan zijn er ook nog 100 verschillende senario’s denkbaar, dus echt koffiedik kijken.

Als er iets gebeurd gaan we jullie op de hoogte houden.

Met Ibi Ari gaat het gelukkig weer een stukje beter, elke week een centimeter vooruit.

Laten we met z’n allen hopen dat er geen nieuwe operatie nodig is en dat ze over een tijdje weer gewoon kan lopen en haar werk weer kan hervatten, want niets kunnen doen is wel het ergste voor haar.

Vanuit een nu al 24 uur regenachtig, maar met een temperatuur 27 graden heerlijk Bali wensen wij iedereen een fijne kerst en een heel gelukkig en gezond 2018 toe.

 

Hartelijke groeten van Frits en Diana en alle kinderen van ons weeshuis en pak Ketut en Meme .

 

Hallo alle vrienden van ons weeshuis,

Hier dan na een maand een verslag over hoe het allemaal gaat in Sawan.

De eerste keer dat wij kwamen, moesten zowel de kinderen als wij weer even wennen, er waren veel nieuwe kinderen bijgekomen, maar ook een aantal weggegaan.

Hoe dat precies in elkaar steekt, gaan wij ook nooit helemaal begrijpen.

Ga een poging doen om het een beetje uit te leggen, maar pin me er niet op vast.

Er zitten/zaten een aantal kinderen die nog beide ouders hebben, maar deze ouders zijn gescheiden.

Nu is het in Bali  de wet, dat de kinderen van de vader zijn, dus als er gescheiden wordt, moet de moeder weg, terug naar haar familie.

De vader of de familie van de vader zorgt voor de kinderen, als dat op wat voor manier dan ook ,niet (meer ) lukt, worden de kinderen door een familielid/ bekende naar een panti asuhan (opvanghuis ) gebracht .

Niet iedereen van de familie is het daar natuurlijk mee eens en het gebeurt dus regelmatig dat de kinderen door een ander familielid weer weggehaald worden.

Pak Ketut is daar natuurlijk ook niet blij mee, maar kan daar ook niet veel aan doen, maar voor ons blijft het toch wat schimmig.

We hebben er bij pak Ketut op aangedrongen dat hij een brief opstelt die de ouders moeten lezen of voor moeten laten lezen, ja ook dat komt nog veelvuldig voor, vooral bij de heel arme mensen,dat kinderen tot 12 jaar minimaal 3 jaar in ons weeshuis moeten blijven en boven de 12 minimaal 1 jaar en daar moet ook voor getekend worden.

Uitzonderingen i.v.m. bijvoorbeeld ziekte van de ouders of grootouders, zodat zij een tijdje niet voor de kinderen kunnen zorgen is natuurlijk altijd mogelijk.

We hopen dat dit gaat lukken vooral voor de kinderen zelf, het zijn soms hele drama’s als ze weer terug moeten naar het huis van de familie, heel vaak wordt niemand hier gelukkiger van.

Twee maanden voordat wij kwamen, hebben Peter en Corrie Hageman  voor ons weeshuis gezorgd.

Zij waren al begonnen met bedbodems te vernieuwen en natuurlijk weer te leren hoe je schoon moet maken, maar vooral zijn ze ook leuke dingen met de kinderen gaan doen.

Lekker uit eten bij Ayu en ’s morgens vroeg met 5 boten dolfijnen kijken, de kinderen hebben er enorm van genoten.

Dit werd mede mogelijk gemaakt door familie en vrienden van Peter en Corrie, allemaal super bedankt hiervoor.

Toen wij kwamen waren Betty en Mathe Koenen er al met 2 dochters en vriend , samen hebben we een lijst opgesteld met dingen die als eerste noodzakelijk waren om te doen en te vernieuwen.

2 nieuwe matrassen voor het nieuwe bed bij de jongens, een nieuwe grote koelkast met glas in de deur, zodat je kunt zien wat erin zit (en schoon is)!! En een vitrine kastje van glas om alle borden, bekers en bestek in te doen. Dit alles ’s morgens gekocht en ’s middags in ons weeshuis gebracht.

Nu zijn we bezig met de buitenkeuken te vernieuwen, het was een aanrecht van 1,50 meter met wasbak en het wordt er een van 8 meter met grote tegels van 60 bij 60 cm.

Zaterdag gaan we kijken samen met Freddy en Ema, nemen ook weer lekker eten mee.

Foto’s volgen op Facebook  Ons Weeshuis Yayasan Bali en op de website www.yayasan-bali.nl.

De vulkaan Gunung Agung houdt zich tot nu toe erg rustig, er zijn verhalen in omloop dat je niet maar Bali moet komen, maar tot nu toe zijn dat sensatie verhalen.

Natuurlijk kan er iets gebeuren en hij zal eens wel uitbarsten, maar dan zijn er ook nog 100 verschillende senario’s denkbaar, dus echt koffiedik kijken.

Als er iets gebeurd gaan we jullie op de hoogte houden.

Met Ibi Ari gaat het gelukkig weer een stukje beter, elke week een centimeter vooruit.

Laten we met z’n allen hopen dat er geen nieuwe operatie nodig is en dat ze over een tijdje weer gewoon kan lopen en haar werk weer kan hervatten, want niets kunnen doen is wel het ergste voor haar.

Vanuit een nu al 24 uur regenachtig, maar met een temperatuur 27 graden heerlijk Bali wensen wij iedereen een fijne kerst en een heel gelukkig en gezond 2018 toe.

 

Hartelijke groeten van Frits en Diana en alle kinderen van ons weeshuis en pak Ketut en Meme .