Verslag bezoek aan weeshuis

Zondag 29 april 2012

Dit verslag en deze foto's zijn van twee dames, Astrid en Patty, zij zijn 2 weken geleden met ons meegegaan naar Ons Weeshuis.
Vanmiddag gaan wij met Kjell, Marjolijn en Frederiek naar Ons Weeshuis toe.

Groetjes Diana

Rond 13.30 naar het strand gelopen waar Frits en Diana, ons ophaalden om naar het weeshuis te gaan. Onderweg even gestopt om watermeloen en kroepoek en frisdrank voor de kinderen te halen.
Na een ritje van 45 minuten kwamen we er aan. Het pad naar  het weeshuis is steil en door het oerwoud. Toen we aankwamen kwam iedereen meteen naar ons toe om ons te begroeten op de Balinese wijze. Als je daar bent en ziet hoe de kinderen leven, dan mag je je als Nederlander wel eens achter de oren krabben als je loopt te klagen over het een en ander. Ze hebben varkens, kippen, koeien en honden , koken op een open vuurtje met hout. Koken is een groot woord ze leven van rijst met ei en halen planten uit het oerwoud die dienen als groenten. De kleine kinderen zaten nog op school en de grotere waren al thuis.
Heel indrukwekkend om dit allemaal te zien. Met de vele donaties zijn er al vele verbeteringen aangebracht. O.a. ramen in de slaapvertrekken en bedden met matrassen. Alhoewel ze met zijn drieen in een 1 persoonsbed liggen. Voor Frits en Diana die dit project ondersteunen , hebben we dan ook veel bewondering. De kinderen zongen voor ons en toen we weggingen liep iedereen met ons mee. Toen we wegreden kwamen we midden in een ceromonie terecht dus de terugtocht werd wat langer dan gepland.
Een heel bijzondere dag en fantastisch om te zien wat er van de donaties gedaan wordt.

Patty en Astrid


Hoi,

Woensdag 18 april 2012

heb nu even een hele goede verbinding, dus probeer foto's te versturen van het shoppen.
Eerst hebben ze hun ogen uitgekeken in de winkel.
Toen uitzoeken, wonderwel wist iedereen wat hij hebben wilde en ook die kleur die ze uitzochten.
Maar dan de goede maat zoeken!
Er staan in de winkel bij elk rek minstens 1 dame of heer te kijken, maar helpen zoeken, daar hebben ze geen kaas van gegeten of geen zin in.
Maar bij de kassa was iedereen tevreden, schoenen, sokken, broek, t-shirt en soms nog ondergoed, GEWELDIG.
Daarna op de pier bij Singaraja gegeten boven de zee, ze konden haast niet op hun stoel blijven zitten zoveel was er te bekijken.
Als klap op de vuurpijl nog mee in het treintje en ook allemaal zelfs Ibu Ari, echt kermis.
Moe en heel gelukkig weer thuis in de yayasan afgezet, jullie zijn allemaal minstens 4 keer bedankt.
Het was weer een dag met een heleboel sterretjes.


Soms zit het een beetje mee….en soms zit het een beetje tegen….

Woensdag 18 april 2012

Hier eindelijk weer een verslag over Ons Weeshuis.
Sorry dat het zo lang heeft geduurd.
De eerste maand zijn we dus in het noorden gebleven in Hotel Starlight.
We dachten dan een heleboel op gang te krijgen en het begin te kunnen zien van wat we allemaal van plan zijn deze keer.
Als ze bezig zijn en ze doen het niet zoals wij het willen, kunnen we dat gelijk zeggen.
Maar ja, Bali is een beetje anders dan Nederland!!!
Er is tot nu toe nog niets gerealiseerd, maar  de deuren zijn binnen (na 4 weken!) ze moeten alleen nog afgehangen worden.

Al het materiaal is binnen om het dak bij de voordeur te repareren en daar gelijk goten aan te hangen.
Ook aan het grote dak van het huis aan de voorkant komen goten en een regenton van 1100 liter.
We hadden er twee van 600 liter besteld, maar het prijsverschil was volgens pak Ketut niet groot, dus heeft hij er 1100 liter tonnen van gemaakt!

Één komt er nu bij de afvoer voor het regenwater en de andere komt naast de tempel op een verhoging te staan.
Waarom, dat vragen jullie je misschien af (en wij eerst ook), maar dit wordt een reservoir van schoon leiding water en via slangen  gaat dit naar de toiletten en douches en de kraan buiten bij de keuken.
Als de kinderen water gebruiken, slaat iedere keer de pomp aan en dat kost veel elektriciteit, nu met deze ton (omdat hij ongeveer 5 meter hoger staat ) hoeft de pomp niet iedere keer aan te slaan, misschien  2 keer per week om de ton te vullen.

Wij hebben er onze vraagtekens bij of dit veel scheelt, maar pak Ketut is er super enthousiast over en heeft het helemaal zelf bedacht.
Uitstekend eigen initiatief en dat moeten we niet afremmen.
Er zijn meer prijs afspraken gemaakt voor :
Een aanrecht aan de achterkant van de keuken, naast de stookplaats (deze wordt eigenlijk alleen maar gebruikt, de kinderen vinden het toch prettiger om hier op te koken dan op gas.
Het gas wordt alleen maar gebruikt om echt iets snel klaar te hebben, zoals kroepoek of beetje water koken enz.
Het aanrecht wordt ong. 1.80 meter breed met een rvs  gootsteenbak en afdruiprek.
In de slaapkamers zijn aparte hokken van ong. 3 bij 3 meter, deze kunnen we helemaal laten stucken en ook de voorportalen van de slaapkamers.
Als er gestuukt is, kunnen daar op een hoogte van 1.60 meter planken gemaakt worden om dozen met spullen van de kinderen op te zetten.
Daaronder worden van palen kapstokken gemaakt en kan alle kleding daar hangen, dus niets meer aan het bed of op de grond.

De jongens mandi kamer is opgeknapt( hij is nog niet helemaal klaar) door Telkomsel en dit telecom bedrijf heeft ook een schotel antenne gegeven (wordt op dit moment nog niets mee gedaan, maar wie weet voor de toekomst).
Of er genoeg geld is om de mandi kamer van de jongens helemaal af te maken, betwijfelen we, maar eerst even afwachten hoever pak Ketut komt, kunnen later altijd bijspringen.
Misschien hebben we zelfs genoeg geld van jullie gekregen om de slaapkamers ook te stucken, maar ook met deze opdracht wachten we even totdat het eerste klaar is (al doende leert men!)
De drie vrijwilligers kamers die gebouwd zijn met geld van een hoge meneer uit Java (van de regering) zijn klaar tot op :
Geen ramen en deuren
Geen Tegels
Geen badkamer
En geen inrichting!
Het geld is op.

Hiermee willen we ons voorlopig ook even niet mee bemoeien, verwachten dat deze meneer nog wel terug komt om te kijken en dan maar afwachten wat hij ervan zegt en verder doet.
Het zou natuurlijk enorm fijn zijn als ze wel afkomen, maar dan wordt het wel weer heel gemakkelijk als wij zouden  bijspringen (wat we  zelfs niet kunnen aanbieden op dit moment, eenvoudig weg daar wij het geld ervoor nu ook niet hebben).

Jullie lezen nu dat we wat hobbeltjes al genomen hebben, maar moeten er nog een flink aantal nemen, maar het blijft heel leuk om te doen,
Als we er niet meer aan uitkomen wat te doen of te laten, vragen we het gewoon aan jullie allemaal en dan is meeste stemmen gelden en als jullie suggesties hebben altijd  is welkom.
Dit zijn op dit moment de ontwikkelingen, we hadden jullie graag al foto’s willen laten zien van dingen die klaar zijn, maar helaas.

Volgende week zondag ( 29 april) gaan we er weer naartoe en hopen dan foto’s te kunnen maken van dingen die af zijn, maar je weet het nooit zeker op Bali.
Hartelijke groeten van alle kinderen en pak Ketut and thank you, thank  you.

Frits en Diana.

Geplaatst in | Er is 1 reactie

Reacties

Woensdag 18 april 2012

Hoi Frits en Diane...geduld is een schone zaak daar op Bali....maar met geduld en overleg komt er steeds iets meer voor elkaar. Jullie zijn goed bezig.
Heel veel succes !!!