Februari

Vrijdag 25 februari 2011

Vorige week donderdag zijn we met een echtpaar, die de villa naast ons huren, naar Lovina gegaan om ons weeshuis te bezoeken en tot zaterdag lekker te relaxen in Starlight hotel Lovina.

Hele mooie trip via de westkant er naartoe gemaakt, onze spullen in het hotel gebracht en op naar het weeshuis.

Daar aangekomen bleek dat Pak Kutut (de leider) de aannemer had ontslagen want die ging veel te langzaam en vroeg steeds meer geld!!.

Hij heeft nu nieuwe mensen aangenomen waaronder zelfs een paar vaders en een moeder van de kinderen, die maken het verder af tegen kost en inwoning, dus afwachten maar.

Het dak zat op de keuken en van de mandi kamer staan een paar muren met de roze!!! deuren er al in.

Zal Arjen en Robert de foto's sturen(als het gaat) dan kunnen jullie het zien op de website of op faceboek van ons weeshuis.

Joke en Henk (onze buren) waren diep onder de indruk van alles, net zo als iedereen die er voor de eerste keer komt.

Een tijdje met iedereen zitten kletsen, voor zover dat gaat natuurlijk, de kinderen waren vol van Ibu Ari (hun Engelse lerares) en als we volgend jaar terug komen spreekt iedereen Engels, zelfs de aller kleinsten die de eerste keer er niets van moesten weten doen nu volop mee.

Ze gaat zelfs zover ,dat als Pak Kutut komt en zegt dat de beesten nog verzorgd moeten worden, zij zegt nog even wachten eerst de les afmaken en dan allemaal samen de dieren doen , ja het is een tante hoor!

Toen lekker terug naar het hotel, heerlijk gegeten en de avond en de volgende morgen heerlijk relaxed doorgebracht.

's Middags weer naar het weeshuis en Ibu Ari wilde ook graag mee, we zouden daar blijven "eten", kroepoek en witte rijst.

Na Pak Ketut weer een bedrag betaalt te hebben en een beetje zitten, krijg ik telefoon van Pak Fredy waar we zijn, we moeten gelijk weggaan want er komt een tsunami aan.

Gelijk daarna belt Agus met hetzelfde verhaal, ondertussen krijgt Ibu Ari ook allemaal sms’jes.

Zij haar man gebeld en die kon vertellen dat er in Japan een hele zware aardbeving was geweest en een tsunami en daarna zou Singaradja getroffen KUNNEN worden door een tsunami.

Even over gepraat en besloten gelijk terug gegaan naar het hotel, daar afgerekend en weg, het was toen half 6 en de tsunami zou om 21.00 uur komen.

Toch wel een beetje bezorgd het eerste stuk de berg opgereden en blij dat we boven waren.

Zijn toen in Bedegul gestopt (restaurant van Freddy waar het zo koud was) lekker gegeten .

Ondertussen was het donker geworden, wij naar de auto toe en toen deed de afstand bediening het niet meer, dus met de sleutel open, maar dat gaat dus niet want het alarm blijft erop zitten dus hij bleef loeien.

Wij het verhuurbedrijf gebeld en van alles geprobeerd maar niets lukte.

Dus anderhalf uur later kwamen twee man met auto van het verhuur wij daarin gestapt en met chauffeur naar huis gereden, scheelde Frits weer een ritje in het donker.

Om 24.00 uur waren we thuis.

Daar hoorden we via de TV dat er ook een aardbeving had kunnen komen, want Indonesië ligt op dezelfde breuk.

Er is dus helemaal niets gebeurd, alleen bij Lovina en Singaradja het zeewater peil met 25 cm. gestegen voor een paar uur.

Maar goed als je alles van te voren weet, kan je met een dubbeltje de wereld rond.

Jammer hoor dat onze trip zo plotseling ten einde kwam, maar ook in het weeshuis wilden ze alleen maar dat we zo snel mogelijk terug gingen naar Canggu.

 Pak Kutut heeft wel 3 x ge-sms’t om te vragen of we de berg al over waren en ook Ni en Pak Freddy waren erg ongerust.

Achteraf gelukkig helemaal voor niets, maar we zijn blij dat we geen risico genomen hebben.

Dit was het weer voor even.

Groeten Frits en Diana.


Februari

Zaterdag 05 februari 2011

We zijn nog steeds druk bezig op Bali.
Op dit moment zijn er 6 bedden klaar, dus dit loopt voorspoedig.
De planning is om rond 15 februari weer naar het noord-oosten te gaan.
De bedden worden er met een vrachtwagen naar toe gebracht, ook gaat er een timmerman mee om ze in elkaar te zetten.
De matrassen hebben we in Singaraja gekocht, dus als de bedden staan kunnen die ook gebracht worden.
We hebben dan in totaal 10 bedden en 20 matrassen voor 41 kinderen.
Zij vinden het geen probleem om met z'n vieren in één stapelbed te liggen, ze liggen nu met z'n tienen op een tweepersoons matras!
Lakens wat voor ons heel normaal is, is hier weer een luxe artikel!, morgen komt de kleermaker en willen we hem vragen om in Denpasar te kijken wat een rol goede witte katoen kost.
Als die prijs een beetje meevalt willen we nog 20 lakens bestellen.
De bouw van de keuken is begonnen en iedereen helpt mee.
Het gaskomfoor en de flessen zijn gekocht en al volop in bedrijf.
Als wij ergens rond de 15 komen willen ze een ceremonie houden voor het geluk van de keuken en op die manier iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt (jullie dus!) te bedanken.
Wij gaan er natuurlijk foto's van maken dus blijf ons volgen.
Ook wordt dan de eerste steen voor de badkamer gelegd.
Ergens eind maart moet alles klaar zijn en dan mogen wij het allemaal inwijden, wat dat inhoudt weten we ook nog niet, dus nog een grote verrassing!!!!!
Voor de rest hebben we natuurlijk rijst, olie en vooral lekkere dingen meegenomen en een paar keer op ijsjes getrakteerd, dat is iets wat ze nooit krijgen.
Het geld is dus uitgegeven!

De kinderen hebben allemaal taken, de groten gaan 's morgens van 7 tot 1 naar school, voor die tijd moet er rijst gekookt zijn en gegeten en gebeden worden bij de tempel.
Bedden opmaken en afwassen doen de kleintjes zij gaan 's middags naar school van 2 tot 5.
Als de grote kinderen weer thuis komen wordt er weer rijst gegeten ( er gaat zo'n 15 kilo per dag doorheen) en daarna een uur huiswerk.
De jongens gaan dan de moestuin bewerken en jonge bananenbomen kappen, die de meisjes dan weer klein snijden voor de varkens.
Na het klein snijden wordt het door de jongens gestampt met een soort meel er doorheen en door de meisjes weer aan de varkens gegeven.
De jongens snijden gras voor de koe (waarom niet de koe naar het gras ??) en er wordt een beetje uitgemest.
De meisjes wassen dan de kleren en maken het avond eten klaar.
De kleintjes geven de konijnen, ganzen, kippen enz. eten.
Voor het avondmaal gaan ze weer met z'n allen naar de tempel, (deze staat achter het huis en is beter afgemaakt dan het huis zelf!( 's lands wijs 's lands moeten we maar denken.)
Daarna wordt er gegeten en afgewassen en dan naar bed, want morgen is het weer vroeg dag.

Er is wel altijd een volwassene aanwezig, op het stuk grond staat ook nog een kotje en daar wonen een opa en oma in, oma kan zich nog wel redden, maar opa wordt ook door de kinderen verzorgt.
Dan is er nog een andere opa, ze zeggen dat hij 95 is en die woont in het dorp, maar het dak van zijn huisje is half ingestort, dus brengt hij zijn meeste tijd ook door in het weeshuis.
Hij zit vol met verhalen ( jammer dat we het Balinees niet goed verstaan, het is echt een heel andere taal dan Bahasa Indonesia) dat hij nog tegen de Jappen gestreden heeft enz. enz.
Hij is vroeger Taekwondo leraar geweest en na een pruim met iets erin kan hij dat nog heel goed demonstreren!
Jullie zien dus "Ons weeshuis" heeft een bont gezelschap tussen zijn muren, maar er hangt een warme sfeer en dat is heel belangrijk.

Ook hebben wij de papieren van de Indonesische notaris gekregen waarop staat dat de grond van Ketut's (leider) vader is en van de oprichting van het weeshuis.
Alles officieel dus.

Er is dus tot nu toe al erg veel in gang gezet en we hopen op een goede afloop.
Neemt niet weg dat er NOG HEEL VEEL gedaan moet worden de komende jaren, maar daar zal ik jullie nu niet mee lastig vallen.

Wij gaan verder met inventariseren van wat er nog allemaal gedaan moet worden en wat dat allemaal gaat kosten voor de komende jaren en dan komen we daar vanzelf weer mee terug naar jullie.
Wij hopen dat jullie ook weer bedrijven, vrienden , familieleden, kennissen enz. ontmoeten die dit project willen ondersteunen.
HELP ONS HELPEN.

Hartelijke groet van ons allemaal op een regenachtig Bali, maar we klagen niet hoor!
Frits en Diana van der Giessen.


Reacties

Zaterdag 05 februari 2011

 

 
Willem     
Fijn om te horen dat het zo goed gaat daar.
Ik hoop dat wij ons doel ook bereiken in april.
Ik houd alles bij...en wij wensen jullie nog veel geluk toe daar in het verre Bali.
Kun je mij mailen wat je voor de bedden kwijt was?
Wij willen ook bedden gaan kopen...
Veel groeten uit het kille Nederland Willem...
 
 
Marie-Anne en Melchert Groot      info@starlight-bali.com      www.starlight-bali.com
Goed initiatief. We weten uit ervaring hoeveel werk er bij komt kijken, maar ook hoe dankbaar het resultaat is. We wensen jullie veel succes voor de toekomst en steunen jullie in jullie plannen. Vriendelijke groeten van Marie-Anne en Melchert van Starlight-bali.com
 
 
Deals      karelgeens@hotmail.nl      http://www.stedenkorting.nl
Prachtig verhaal, laat ons meer horen!