Eind goed al goed!

Dinsdag 05 juni 2012

Deze reis ging niet altijd over roosjes, soms zagen we het even somber in.
Normaal gesproken als je op vakantie gaat , ben je blij als je niet al je geld uitgegeven hebt.
Voor ons  is dit precies andersom, wij waren bang dat we het geld, wat we van alle donateurs gekregen hadden, niet allemaal uit konden geven.


Alles duurde zo lang en overal 2 of 3 offertes van , goede uitgezocht en fiat gegeven, maar ho maar, om het echt te doen, bleek er niemand thuis te zijn.


Wij begonnen al te mopperen, dat er niemand  in de buurt van Sawan ( de plaats waar ons weeshuis staat), geld wilde verdienen, maar we nemen onze woorden terug.
Het ligt genuanceerder, de meeste mensen  die echt een ambacht hebben, werken los/vast aan een project voor een aantal weken/maanden.


Als wij dan komen met verzoeken om iets in het weeshuis te doen, dan komen ze wel kijken en zeggen dat ze het willen doen, want nee zeggen op Bali is erg onbeleefd,  maar de meesten zijn aan een project bezig en kunnen daar niet zo maar een aantal dagen van weg blijven, want dan hoeven ze niet meer terug te komen en zijn ze hun baantje kwijt bij dat project.


Dus hierbij onze excuses voor de foute informatie .
Deze wijsheid is natuurlijk niet van ons, maar van Kadekkie zoals hij door zijn opdrachtgevers genoemd wordt.
Kadekkie heeft een team van ongeveer  15 mensen om zich heen verzameld, zij zijn betrouwbaar en werken hard  en hij heeft altijd werk voor ze en betaald iets beter, dus een soort vast dienstverband.


Afgelopen zaterdag  2 juni is hij meegegaan naar ons weeshuis.
Hij heeft alles bekeken, wat er al gedaan was en wat wij graag nog wilden laten doen, daarna heeft hij met pak Ketut een gesprek gehad, eerst om uit te leggen wie hij was en wat hij kwam doen  en of pak Ketut dat ook goed vond, dit is de normale (Balinese) beleefdheidsvorm en ook logisch.


Nadat pak Ketut gezegd had dat hij hier erg blij mee was, is hij nog een keer rond gaan kijken en…..ja hij gaat het doen.
Misschien over 1 week , als hij mensen kan missen op andere bouwprojecten, gaat hij ze vragen of zij een aantal dagen in ons weeshuis willen werken .


Het is te ver weg om heen en weer te rijden iedere dag, dus vraagt hij eerst aan zijn mensen wie er een paar dagen willen werken , eten en slapen in ons weeshuis.


Hij is er zeker van dat er een aantal mensen zijn die dat graag willen doen.
Zij gaan dan een goed aanrecht buiten maken en de hokken in de slaapkamer stucken om daar inloopkast van te maken,  totdat ons geld op is.


Als we weer geld hebben en Kadekkie heeft ze niet nodig op andere projecten, kunnen ze altijd weer in ons weeshuis ingezet worden.


Een super oplossing dus, dankzij Patrick en Albertine en Kadekkie en zijn team.
Ibu Ari doet de coördinatie en het financiële gedeelte  op Bali (via ons) dus……
Pak Ketut  blij, wij blij en jullie als donateurs ook, hopen wij.
Hartelijke groeten Frits en Diana.

Er volgt nog een verslag van de ceremonie op zondagavond 3 juni!


in ons weeshuis is het druk.

Zaterdag 02 juni 2012

Er zijn een aantal vrijwilligers (ouders, grootouders en mensen van het dorp) bezig een muurtje te metselen achter de buiten stookplaats.
Rechts tegen de muur van de keuken komt een aanrecht van ongeveer 2 meter, met kraan.
De grond wordt schuin afgesmeerd met cement, zodat het water wat gemorst wordt goed weg kan lopen en het niet één grote modderpoel wordt.

Ook zijn er een aantal bezig met het pad naar boven te egaliseren en dat is wel heel belangrijk, want het werd levens gevaarlijk om naar boven te klauteren/ploeteren.

We denken dat dit gedaan wordt, omdat pak Ketut een ongeluk heeft gehad met de brommer en 15 hechtingen in zijn knie en een gekneusd kuit/ scheenbeen heeft.
Voorlopig moet hij op krukken lopen en dan is het lastig om boven te komen!
Voor de vrijwilligers kamers wordt de tuin geëgaliseerd en ze zijn de dakgoten aan het ophangen, we weten niet wat we zien, na al die tijd wordt er nu wel in één keer heel veel gedaan.

Wij zijn hier enorm blij mee.

Dan komt pak Ketut met de vraag of we morgen (zondag 3 juni) 's avonds om 18.00 uur willen komen voor een ceremonie.

Nu kunnen we geen nee meer zeggen, want zondag zijn we nog in het noorden en wilden 's middags bingo spelen met de kinderen.
Jammer, maar dat kan niet doorgaan, want zondag is iedereen bezig en wij mogen pas om 18.00 uur komen.

Ben m'n kabaja (vergeten) en Frits zijn witte overhemd, dan maar voor mij een kort wit bloesje en voor Frits een overhemd met streepjes, mag allemaal als we maar komen.

Van Ibu Ari horen we later dat er ook weer een aantal mensen meegaan vanuit Starlight, toch wel erg leuk en lief al die betrokkenheid van het personeel.
Twee gasten gaan ook mee, Wilma en Adri, zij zijn een paar dagen geleden met Ibu Ari naar Ons Weeshuis geweest.
Zij hadden dit ook weer van hun buren gehoord die 2 maanden geleden met ons mee waren geweest.
Leuk hoe het balletje kan rollen.

Zondag 3 juni
Om 17.00 uur verzamelen bij Ari's huis, 14 man in twee auto's, een vriend van Ari en Gedé gaat ook mee, gelukkig heeft hij ook een auto, nog even gestopt om water en meloenen te kopen en om 17.50 uur zijn we allemaal boven.

Het eerste wat we tegenkomen is een nieuw geasfalteerd padje naar boven, denk dat ze vannacht hebben doorgewerkt, maar het is een hele verbetering, hopen dat het de regentijd overleefd!.

Voor het huis van de vrijwilligers zijn stukken zeil neergelegd en er zit een klein gamelan te spelen, pak Ketut zit op een stoel en er zijn meer stoelen klaar gezet, dan zie ik een echt beeld staan, Ganesha van ong. 80 cm. hoog op een gemetseld voetstuk.

Even later komt de (holy man) mangu met zijn gevolg aan en gaat rondom Ganesha zijn attributen uitstallen.
Als dat allemaal gebeurd is vraagt de mangu aan pak Ketut waarom we hier bij elkaar zijn.
Pak Ketut antwoordt om Ganesha en het nieuwe vrijwilligers huis in te zegenen en voor alle donateurs van Ons Weeshuis gezondheid en geluk en voor ons, een veilige terugreis te vragen.

Dan worden we uitgenodigd om vooraan te komen zitten samen met Adri en Wilma en dan volgt er een soort gelijke ceremonie als 24 oktober 2011.
Inclusief vuur, kokosnoten en alles erop en eraan, maar het blijft indrukwekkend.

3 uur later, na alle zegeningen, is er een heerlijke maaltijd, een aantal meisjes dansen voor ons en andere meisjes laten zien hoe ze etensmandjes vlechten.
Dit willen ze gaan verkopen, erg handig ook voor in Nederland.
Hier leggen ze er een bananenblad in, wij zouden er aluminium folie in kunnen leggen en als bord kunnen gebruiken.
We hebben één van de eerste exemplaren gekregen (zie foto) en volgend jaar hopen we er een aantal te kunnen kopen.
Dit was weer een avond en een reis, die we niet gauw vergeten.

Het blijft elke keer een hele belevenis om Ons Weeshuis op Bali te helpen!

Er zijn meer mensen die foto's en films gemaakt hebben van deze avond, als we die krijgen zien jullie die later.