Maart

Vrijdag 25 maart 2011

Hallo iedereen,

 

hier weer een nieuw stukje vervolg verhaal.

De bedden staan, van de keuken is de ruwbouw klaar, het dak moet er nog op, het worden geen dakpannen zoals wij verwacht hadden maar met ijzeren golf platen, wat in die streek heel gebruikelijk is en dan een plafond.

Dachten dat we dakpannen hadden afgesproken,maar ja het is niet anders,misschien over een paar jaar veranderen,

 

De keuken bestaat uit twee gedeelten op de foto's is de eetzaal! te zien met daarachter een muur met deur en daar komt de keuken.

De foto met het raam en uitzicht op de rijstvelden daar kijk je op, achter het aanrecht,dus als je kookbeurt hebt, heb je gratis een mooi uitzicht.

 

Van de kamar mandi ligt de fundering.

 

De bedden staan, er was één plank te weinig, maar die wordt na Nyepi ( Nieuwjaar )gebracht en nog een aantal schroeven.

In konvooi hebben we niet gereden want de timmermannen! 4 stuks, wij dachten 1 en een chauffeur, allemaal in dat kleine zwarte vrachtwagentje, waren al om voor 7 uur vertrokken, dat zou 8 uur zijn.

Wij zouden om 9 uur vertrekken en hun makkelijk in kunnen halen, maar met twee uur verschil redden we dat natuurlijk niet.

Toen wij daar aankwamen hadden ze het eerste gedeelte al naar boven gebracht op de lattenbodems na, zoals je op de foto kan zien.

Wij kwamen aanrijden en troffen hen zittend op de klep van de auto aan, ze hadden toen al een flinke natte rug.

Eigen schuld dikke bult.

De grote kinderen komen om 1 uur uit school, daarom wilden we niet te vroeg vertrekken.

 

Toch nog een rare gewaarwording en iets wat wij niet begrijpen, alles in de slaapkamers lag nog precies hetzelfde, er was niets "opgeruimd" en ook de bedden lagen er nog gewoon.

Of ze het nou niet konden geloven dat we echt met bedden kwamen, we weten het niet, of toch misschien je oude schoenen niet weggooien voordat je nieuwe hebt.

 

Na vereende krachten, Frits en Pak Freddy en de timmerlieden, niet ik want ikke moest foto's maken!, het laatste gedeelte naar boven gedragen.

Nadat de grote kinderen thuis waren gekomen, kostte het toch nog heel wat tijd (met de schamele bezittingen die ze hebben) voordat de timmerlieden met het in elkaar zetten van de bedden konden beginnen.

Ook was er geen stroom, het ene pitje wat ze af en toe hebben deed het niet, dus akelig donker in de slaapkamers voor de timmerlieden.

Later een paar golfplaten (moeten dus ooit ramen worden) weggehaald konden ze het iets beter zien,maar de laatste bedden zijn weer in het halfdonker afgemaakt, het was ondertussen 18.00 uur.

Nadat in de eerste slaapkamer de bedden stonden moest er geveegd worden en daarna de bedden gesopt.

Nou daar hadden ze werkelijk nog nooit van gehoord.

Voordat het duidelijk was dat ik doeken wilde hebben en water was er een boel handen en voeten werk nodig.

Een emmer met 1/4 water erin en todden als je die in het water deed ze uit elkaar fli....., maar goed het eerste stukje hebben Freddy, Frits en ik gedaan, daarna de kinderen, moest alleen iedere keer zeggen dat ze schoon water moesten halen, want na één doekje uitspoelen zag het water zwart, dat vonden ze echt onzin  (dacht ik) maar ze deden het wel.

Later na een keertje nagedacht te hebben begreep ik hun ongeloof wel, elke emmer water moet vanaf de rivier omhoog gedragen worden, zo'n 300 meter!!!

Stom van mij, maar die bedden moesten toch ook schoon voordat de nieuwe matrassen erin gingen.

Oh jongens er is nog zo veel te doen om het een beetje leefbaar te maken..... dus ga ik dit jaar weer bedelen bij jullie en hopelijk ook bij een heleboel andere mensen die ook jullie misschien nog weten te vinden.

Terwijl er nog gesopt werd stonden de eerste al met matrassen op hun hoofd verschrikkelijk in de weg in de slaapkamers, maar het enthousiasme kende geen grenzen meer, wat mooi om te zien.

De matrassen erin en toen de lakens erop, groot en klein trok de lakens zowat van de ander af om maar in te kunnen stoppen en dan .......liggen natuurlijk.

De meiden waren het eerst klaar, terwijl die met de kamers uitruimen het langste bezig waren geweest, achteraf niet omdat ze meer spullen hadden, maar alles netjes in dozen hadden gedaan en de jongens hadden alles alleen maar op een hoop gegooid in de woonkamer en voordat die weer alles van zichzelf hadden terug gevonden, ja dat duurde even.

Zelfs de spiegel heeft waarschijnlijk voor het eerst een natte lap gezien en trots dat ze er op waren, hij zag er weer helemaal mooi uit op een beetje veel, het weer erin, maar een kniesoor die daar op let.

Wat waren ze uitgelaten toen alles "klaar" was en zo blij, echt heel aandoenlijk in die nog naar onze maatstaven stallen.

Heb geprobeerd foto's te maken (zie facebook ons weeshuis yayasan bali of de website www.yayasan-bali.nl en denk wel dat jullie de uitgelatenheid kunnen zien.

Maar als je erbij bent is het toch nog echt veel mooier, Freddy,Frits en ik hebben alle drie een traantje weg staan pinken, zagen het van elkaar en moesten toen ook erg lachen en werden uitgelaten.

FANTASTISCH WAT EEN FEEST.

Hoop dat velen van jullie een keer deze kant op kunnen komen en ook weer geld mee kunnen nemen en hier dingen laten maken en brengen, dit feest gun ik iedereen die mee geholpen heeft dit allemaal te realiseren.

Volgende keer meer, dus blijf kijken.....