2014

Dinsdag 06 mei 2014



HATI HATI ADA UPACARA

Bij het rijden door Bali, komt u borden langs de weg tegen met de tekst
"hati hati ada upucara" 
dit ongeveer elke 2 kilometer. 
Hoewel we geprobeerd hebben om Bahasa Indonesia te leren, wisten we de betekenis van dit teken in het begin niet. Vaak zagen we mensen in de buurt van dit bord in prachtige traditionele Balinese kleding met offers lopen. We kwamen erachter dat 'hati hati ada upucara "betekent" kijk uit, ceremonie ". We bezochten diverse ceremonies tijdens ons verblijf, maar de beste upucara was voor ons in Sawan. Een Hindoe weeshuis kun je niet verlaten zonder een goede afscheid ceremonie. Daarom is er voor ons een grote ceremonie georganiseerd.

De avond van de ceremonie, wij gekleed in traditionele Balinese kleding, kebaya, sarong en slendang, voelden we ons bijna echte Balinese vrouwen. Toen we aankwamen in het weeshuis hoorden we de jongens gamelan muziek spelen, terwijl de meisjes ons een mooie ketting, gemaakt van echte bloemen gaven. We moesten op de eerste rij gaan zitten en de kinderen gaven een aantal grote optredens. Sommige kinderen zongen een lied en de jongens speelden muziek, terwijl de meisjes een Balinese dans voor ons uitvoerden in mooie Balinese kledij. De Balinese dans verschilt heel veel van de dansen die wij kennen en het is echt moeilijk te leren voor ons westerlingen. Later moesten wij ook meedoen op het podium. Natuurlijk was dit echt grappig voor iedereen om naar te kijken en vooral Pak Ketut kon niet stoppen met lachen. Na alle optredens, lieten twee van de jongens de enorme Babi Guling (speenvarken) zien, die zij, voor ons, hadden geslacht en bereid.

Voordat we begoe officiële bid ceremonie gehouden. Iedereen was aan het bidden voor ons en Pak Ketut gaf een mooie speech, hij bedankte ons voor het opzetten van het Engels onderwijs programma en de toetreding in het weeshuis voor drie maanden. Na een heerlijke maaltijd met veel verschillende bereidingen van de Babi, was iedereen uitgeput. We gingen naar huis met een gevoel van echt blij, maar verdrietig tegelijk. Erg blij en dankbaar omdat er zo'n mooie ceremonie voor ons was georganiseerd en verdrietig omdat we het weeshuis achter moesten laten om terug te gaan naar Nederland.

We willen een heleboel mensen, die grote dingen doen voor het weeshuis, bedanken. In de eerste plaats Frits en Diana, die het ons voor ons mogelijk gemaakt hebben om het Engelse lesprogramma op te zetten voor dit weeshuis. Ze hebben goed werk verricht in de Yayasan en de kinderen hebben nu veel meer faciliteiten. Natuurlijk gaat onze dank ook uit naar Pak Ketut voor zijn enthousiame en ons de vrijheid gaf het programma op onze eigen manier uit te voeren. Ook willen we Ibu Ari bedanken voor het helpen en regelen van zoveel dingen. Ze hielp ons bij het kopen van meubilair voor in de klas, het organiseren van uitstapjes en overal bedong zij goede prijzen voor ons. En bovenal, elke keer als we het even niet meer wisten, was zij er altijd voor ons. Last but not least, de kinderen natuurlijk, zij zijn lief en heel hartelijk. De lessen Engels worden nu gegeven door Anni en Adi ( twee studentes Engels aan de universiteit van Singaraja), wiens inbreng heel belangrijk is voor de inhoud en de ontwikkeling van het door ons opgezette programma Engels.

Met dank aan al deze mensen en nog veel meer, ons programma had een succesvolle start en gaat nu verder doorlopen. We zijn jullie allemaal erg dankbaar voor de mooie tijd die we gehad hebben op Bali. Zonder jullie zou dit niet mogelijk zijn geweest.
Emma en Tettje.
ONDERSTEUND door stichting EFFA
EFFA, Ondernemers For Future Azië.

Lieve Emma en Tettje,
wij en met ons alle donateurs,
willen jullie heel hartelijk bedanken voor het opzetten van het lesprogramma Engels voor "onze" kinderen en alle andere dingen die jullie voor en samen met de kinderen gedaan hebben.
Wij horen nu al, dat ze jullie heel erg missen.
SUPER MEIDEN zijn jullie.
Frits en Diana.

Foto's volgen nog.