Ceremonie 24 oktober 2011

Maandag 24 oktober 2011

Hallo alle vrienden van Ons weeshuis,

Tijdens de ceremonie is er voor jullie allemaal gebeden.

Voor geluk,  gezondheid , een lang leven en natuurlijk wel tien keer bedankt voor alle vooruitgang die jullie Ons weeshuis gebracht hebben.

De Ceremonie is heel indrukwekkend geweest, maar ik zal proberen om bij het begin
te beginnen.

Om 16.00 uur in een auto vol met Balinezen (allemaal mensen van Starlight hotel),Komang de man die Ibu Ari heel regelmatig  op zondag naar Ons Weeshuis rijdt (als haar man geen tijd heeft) en daar dan ook haar Engelse les volgt had er zelfs een dag voor vrij genomen.

Op naar de Carefour om nog een paar dozen bekertjes water te kopen, veel bekijks natuurlijk omdat we allemaal in ceremoniële kledij zijn. 

Daarna verder richting Ons Weeshuis, telefoon het is pak Fredy onze vriend/chauffeur uit Changgu waar we zijn, nou op de weg van ons weeshuis.

Oké dan is het goed , hij is al daar !!!! met vrouw Ibu Emma, dochter Cindy en een schoonzus.

Wat geweldig , een moslim man die 3 uur naar het noorden rijdt om bij de Indiaas/Hindoe ceremonie te zijn en vanavond/ vannacht  ook weer terug rijdt.

17.00 uur, ja hoor we zijn er, een uur te vroeg weliswaar maar is wel leuk om alle hectiek te zien die er nog heerst.

Pak Ketut en de meeste kinderen hebben ook al hun feestkleding aan, een paar meisjes zijn met een aantal vrouwen uit het dorp nog aan het koken.

Putuh Zimha (opa 95 jaar) zit er ook al helemaal klaar voor, inclusief sarong en zijn schoonste overhemd.

Later tijdens de ceremonie zingt…hij ook nog voor.

Het gamelan orkest is verplaatst vanuit de tempel , naar voor het huis buiten.

De jongens zijn er flink op aan het oefenen.

Even nog stiekem een blik in de keuken werpen en zien dat het plafond niet geschilderd is, jammer maar dat zat er dik in.

Na een half uurtje keuvelen springt iedereen op, de mangu (priester) met zijn gevolg is in aantocht, ze klauteren tegen de berg op en hebben een heleboel tr… bij zich.

Nu gaat het echt beginnen, na weer een uurtje wachten mogen we de keuken inkomen, gaan met z’n allen zitten op de grond en dan passen er toch wel heel veel mensen in het eetgedeelte, minstens 70.

Na een aantal mantra’s vindt de mangu dat wij toch maar vooraan moeten komen zitten, aan de ene kant wel leuk dan kunnen we het nu vanaf dichtbij volgen, maar dat is niet de bedoeling we moeten er een rol in spelen.

Het zweet breekt me uit en het is al zo warm (weet nog niet dat het eerstkomende 2 uur nog veel warmer wordt), wat moeten we doen, we weten er niets vanaf.

Zie vanuit mijn ooghoeken dat Frits er ook niet bepaald relaxed bij zit, maar op de één of andere manier kan hij zichzelf beter onder controle houden.

Daar heb je het al… begint de mangu met zijn belletje te klingelen, krijg ik de slappe lach, een ontzettende boze blik van Frits helpt een beetje.

Na een half uurtje klingelen en mantra’s uitspreken die iedereen, behalve wij, kennen, wordt er 15 cm voor ons,  in een grote bak een vuurtje gestookt.

Frits krijgt een lange lepel en een bakje kokosolie voor zich en ik een bord met rijst en andere speciale ingrediënten.

Na een aantal zinnen (gezang)  moet Frits een lepeltje kokosolie op het vuur gooien en ik een handje uit het bord erbij doen.

Oké kunnen er in ieder geval  even voor gaan verzitten, want die kleermakerszit gaat overal pijn doen.

De mangu geeft de eerste paar keren aan Frits een teken dat hij mag lepelen, voor mij is het dan niet moeilijk, want ik moet erna.

Door het lepelen van Frits schiet het vuur omhoog en mijn rijst rookt goed na in het vuur gooien.

Het wordt alleen nog steeds warmer, vraag zachtjes aan Frits of hij iets minder op zijn lepeltje wil doen, maar die is dan gelijk uit de maat en lepelt van schrik 2 keer achter elkaar en als het dan weer echt moet, doet hij het niet.

Mijn slappe lach komt terug, gelukkig niet zo erg want meer mensen moeten er even om lachen, maar als blikken hadden kunnen d…., dan was ik er n… …. …….

Na dit een stuk of 25 keer gedaan te hebben worden we door de mangu gezegend. Dit gaat als volgt:    je handen in elkaar en een kommetje ervan maken, de mangu staat voor je met     een kommetje water en een rieten stokje, eerst krijg je drie keer water op je hoofd, dan drie keer in je handen en daar moet je iedere keer een slokje van nemen, daarna weer één keer in je hand en je gezicht ermee reinigen en de laatste keer in je hand en je haar ermee nat maken.

Dan moeten alle mensen die niet in het weeshuis wonen gaan staan, oh lekker even mijn benen recht, maar nee wij niet, wij horen bij het weeshuis.

Moeten onze ogen dicht doen en samen met de kinderen van ons weeshuis en pak Ketut krijgen we 2 kilo oranje bloemblaadjes over ons heen gegooid, leukste is natuurlijk om het in Frits zijn petje te krijgen.

Ergens een paar ritus hiervoor hebben we ook nog een bloemenketting omgehangen gekregen.

Na weer een aantal mantra’s krijgen we 2 kokosnoten in onze handen.

Dit zijn de ego’s van iedereen en die moeten we tegen elkaar kapot zien te krijgen om de ego’s van iedereen uit te bannen.

Na twee keer tegen elkaar knallen zit er een gaatje in en de melk moeten we in een bak laten lopen, later gaan we dat met z’n allen op drinken.

De ene helft van de kokosnoot wil de mangu terug, de andere helft moeten we in het vuur gooien.

Daarna mogen we eindelijk gaan staan, hebben het gevoel dat we aan twee heupen tegelijkertijd geopereerd zijn, en na de eerste wankele stapjes met z’n allen a la polonaise drie keer om de keuken en drie keer om de badkamer lopen.

Dan eindelijk om 22.00 uur eten, vegetarisch maar heerlijk.

Nog een optreden van de grote meisjes een echte Balinese dans , in eerste instantie herkenden we ze niet eens, zo mooi opgemaakt en schitterende gewaden aan.

Heel erg moe om 24.00 uur, maar ook een grote ervaring rijker, terug naar het hotel.

Dit is voorlopig voor deze reis ons laatste verslag, alles wat hier geschreven is, is onze beleving.

Het is niet onze bedoeling geweest om iemand tegen het hoofd te stoten, het is geschreven door leken over het Hindoeïsme

Gaan er veel over lezen en schrijven dan een keer over hoe, wat en waar het allemaal voor bedoeld is in de goede termen.

NOGMAALS
WILLEN WE IEDEREEN BEDANKEN DIE ONS WEESHUIS STEUNT EN HOPEN DAT JULLIE DAT DE
EERSTE PAAR JAAR BLIJVEN DOEN EN ER ZELF EEN KEER NAARTOE GAAN.

Ook een dikke dank je wel aan Robert, hij houdt de website bij en Arjen die facebook up to date houdt.

Frits en Diana vanaf Bali


Verslag 23 okt.

Zondag 23 oktober 2011

Hallo allemaal,

Vrijdag met 2 Nederlanders naar ons weeshuis geweest.

Zij waren ook weer onder de indruk van de altijd blije kinderen en alles wat er al gedaan is in dit jaar.

De timmerlieden zijn nog hard bezig aan het plafond en de kozijnen met gaas voor in de keuken.

Pak Ketut wist ook de prijs te vertellen om schoon drinkwater naar de kamar mandi’s en de keuken te brengen en……… dat kan gedaan worden, mensen die ook naar ons weeshuis zijn geweest  willen dit project op zich nemen.

Dus er komt nog een enorme verbetering aan ,dit kan omdat jullie allemaal zo meehelpen met Ons weeshuis.

Dank dank dank u wel namens de kinderen en  pak Ketut.

We proberen dit nog in gang te zetten voordat wij vertrekken en de rest laten we met een gerust hart aan Ibu Ari over, zij is ons goud waard.

Zaterdag hebben we er nog een dichte kast voor in de keuken bijgekocht en grote lepels om te roeren in grote pannen.

Bezems, grote gasfles, plastiek afsluitbare bakken, dweil, thermoskan, afvalbakken en nog veel meer.

Hopen vanmiddag na het schoonmaken de keuken in te kunnen richten en dan foto’s te maken die jullie versteld doen staan (hopen we echt).

Vanavond verder schrijven aan jullie, nu eerst een dagje hard werken.

Gisteravond dus niet meer geschreven was 22.30 uur voordat we thuis waren.

De timmermannen waren nog bezig met het gaas in de kozijnen  te zetten en de kozijnen met één of andere stinkende bruine verf te schilderen.

Boven de houten deuren in de keuken zit Balinees uitgesneden houtwerk, erg mooi.

We kunnen wel in het keukengedeelte aan de slag, vraag aan Ibu Ari of ze uit wil leggen hoe ze een dweil kunnen gebruiken, (toen wij ermee aan kwamen , dachten ze dat het een molen was!!!) lopen terug naar het keukengedeelte en daar staat alles onder water.

De kinderen hadden heel iets anders in hun hoofd wat schoonmaken betreft, nl. gewoon de slang erin!

Een half jaar geleden vroeg ik om water om de bedden schoon te maken en ik kreeg een kwart emmertje water, nu met de pomp en de slang in de rivier water in overvloed!

Wat moeten ze nog veel leren.

Na een half uur water naar buiten hozen (geen trekker dus met de bekende Balinese bezem) en nog een half uur om alles een beetje te laten drogen, kan Ibu Ari beginnen met haar les……       schoonmaken met de dweil en allesreiniger en water.

Nou dat was handig, dat wilden de meesten ook wel even proberen.

Slippers uit en 30 paar niet al te schone voeten over een half droge witte  vloer, ik hoef jullie het verder niet uit te leggen.

Na weer een half uurtje begon het iets te worden, maar…. de timmerlui hadden toch flink gemorst met die stinkende bruine verf, thinner gekocht en dan maar weer  poetsen.

Toen begon het al donker te worden, gauw even een aantal dingen in de keuken gezet en een paar foto’s maken.

Alles moet er weer uit want de plafonds moeten nog geschilderd worden, doen ze morgenochtend (zeggen ze) en een stuk muur en de hoeken moeten van ons ook nog een laagje krijgen.

Omdat ze de eerste keer zoveel water in de verf hadden gegooid heeft dit stuk niet goed gepakt en met de roller kan je niet in de hoeken komen, dus sla je die maar over!

Oh wat zijn wij toch lastig, ons pietje precies hebben we al laten varen, maar het moet wel netjes zijn.

Helemaal omdat je weet dat ze van onderhoud en bijhouden nog nooit gehoord hebben.

In het donker hebben de kinderen zich gewassen  om schoon de Engelse les te volgen.

We hadden van de mensen die gisteren mee waren geweest een aantal echt Nederlandse cadeau ’s gekregen, sleutelhanger met klompjes, Danone sleutelhangers met lichtje enz., nog wat zeep, shampoo en chips bijgekocht zodat  er voor iedereen een cadeautje was.

Ibu Ari had een goed idee , zij ging ze overhoren en degene die het goede antwoord gaf kreeg een cadeautje.

Dat is heel goed verlopen en de kinderen vonden het erg leuk.

Om 21.00 uur met Ibu Ari in Singaraja gegeten en toen was deze dag ook weer om, wat gaat de tijd snel.

Vandaag om 18.00 uur de Ceremonie ben heel benieuwd (maar misschien nog benieuwder of alles klaar is !)

Wordt vervolgd…………


Goed nieuws

Donderdag 20 oktober 2011

Hallo allemaal,

weer goed nieuws!!!.

Doordat er weer een nieuwe donatie is binnengekomen, hebben we besloten om daarmee een plafond in de keuken te laten maken.

Ze zijn al begonnen.

Alles moet maandag klaar zijn.

Want MAANDAG 24 OKTOBER wordt De dag van de ceremonie.

's Avonds om 18.00 uur (bij jullie 11.00 uur in de morgen).

Het wordt een Hindoe/Indiaas ceremonie met bloemen, gebeden en vuur.

Geen doden van dieren en de maaltijd daarna is ook vegetarisch.

Iedereen tevreden, wij het meeste want dit is de goedkoopste manier!!!

Jullie horen de volgende keer weer meer.

Frits en Diana.

wordt vervolgd....


Laatste Nieuws

Dinsdag 18 oktober 2011

Hallo allemaal,

Deze week haast elke dag naar Ons weeshuis.

Veel geregeld (denken we) en dan de volgende dag  weer merken dat er één werkman komt opdagen. Ja, nee, 2 dagen meer and than finish, 2 dagen later toch niet klaar! Enz. enz. enz. Woensdag middag zagen we het even helemaal niet meer zitten, want oh wat zijn ze lui en die blanke betaald wel.

Nou mooi niet, deze blanken zijn niet achterlijk! Niet goed gewerkt (echt niets uitgevoerd!!) geen geld vandaag! Morgen harder werken en anders vertrekken.Sorry maar we moeten echt een beetje strenger gaan optreden.

Hebben kozijnen met gaas besteld voor de keuken  en daar een vaste prijs voor afgesproken en ze krijgen pas geld als het helemaal klaar is en meerprijs, jammer dan heb je een fout in je calculatie gemaakt dan kan je alles er weer uit halen of de afgesproken prijs accepteren. Gaan dat ook zo doen voor het plafond.

Hopen dat het gaat werken en dat zij merken dat ze met ons geen loopje kunnen nemen.Gelijktijdig ziet Pak Ketut hoe we het willen. We hoeven niet het onderste uit de kan, maar afspraak is afspraak. Ibu Ari zit veel meer op dezelfde golf lengte en daar moeten we Pak Ketut ook zien te krijgen voordat we weggaan het kost hem meer moeite, maar er  gloort licht aan de horizon!

Donderdag hebben we twee mensen meegenomen, die we ontmoet hebben in Mas bungalows. Ook zij waren onder de indruk van Ons Weeshuis en gaan ook proberen sponsors te zoeken. Vrijdag hebben zij een nieuwe dvd speler gegeven,

Er stond een oude cassette recorder en de dans/gamalan  leraar doet daar cassetje bandjes in van muziek om te dansen. Jullie weten nog wel met een potlood opdraaien en dan loopt ie alsnog vast!

Nu met de dvd speler (die ook nog op de TV uit het jaar blok kan worden aangesloten) kunnen ze cd  afspelen en dvd bekijken, dus hebben André en Jeanette er voor elke leeftijd  ook nog een stel dvd’s bij gegeven. Dit was een enorm succes, wat was iedereen blij.

Zij willen ook proberen om het waterproject op zich te nemen, maar ook hiervoor geldt eerst een goede prijs afspraak maken  en oh dat is zo moeilijk, want ze vergeten altijd iets!!!

We blijven proberen de eerstkomende 5 jaar minimaal.

Zondag begonnen met de keukenvloer cement vrij te maken en de deuren schuren. Eerst stonden de kinderen heel raar te kijken, maar binnen de kortste keren hielpen ze allemaal mee. Ook Ibu Ari en pak Ketut hielpen hard mee, dus deze zondag geen Engelse les. Zelfs de koeien kregen een wasbeurt in de rivier (was hard nodig) en de kleintjes moesten de bladeren buiten bij elkaar vegen.

Kwamen totaal gebroken terug in Hotel Starlight, maar werden daar lief opgevangen met een drankje.

Maandag weer terug, alles nog een beetje geschuurd en Frits begonnen met de deuren in de lak te zetten. Toen de kinderen uit school kwamen en gegeten en gebeden hadden kwamen er een stel die ook wilde schilderen.Nou daar hebben ze dus duidelijk geen kaas van gegeten, maar alles is te leren en ze willen graag.

Frits had de muurverf een beetje aangelengd met water en het voorgedaan, degene waar hij bij stond ging redelijk goed, maar binnen de kortste keren hadden twee andere ook een roller te pakken en een emmer gevuld met ws. half water en half verf!!  Jullie begrijpen het al er lag meer op de grond dan dat er tegen de muur bleef zitten, maar ze willen zo graag dus heel voorzichtig uitgelegd dat het zo niet helemaal goed ging. Dat zagen ze gelukkig zelf ook in, maar na een half uurtje hadden ook zij het onder de knie.

Ondertussen was Frits zijn lak en kwast voor de deuren ook kwijt , daar waren de meisjes mee aan de slag gegaan. Weer een stel andere jongens zijn met roze begonnen aan de kamar –mandi, zowel binnen als buiten wordt het echt pink. (De concessie)

Om 5 uur zijn we weggegaan , in het hotel gedoucht en  van een heerlijke massage genoten, nog een bord soep gegeten en toen vielen onze ogen dicht. Morgen een drukke dag, maar met andere dingen en overmorgen kijken of de afspraken met de timmermannen en de tegelzetter na gekomen zijn.

Wordt vervolgd…