vandaag gingen we voor het eerst naar ons weeshuis, met Ibu Ari, Pak Gede (haar man) en Elvina (hun dochter).

Ibu Ari zou les geven en wij een beetje rondkijken en kletsen met iedereen en vol trots natuurlijk het krantenbericht op een fotokopie laten zien, althans zo hadden wij deze dag ingevuld.

Eerst nog even naar de Carfour om lekkere dingen te kopen en dat is goed gelukt.

Voordat we het padje van ons weeshuis in gingen zagen we in het dorp dat er een ceremonie aan de gang was.

Even stil gestaan om een foto te maken en toen het beruchte pad naar beneden.

De mensen die er geweest zijn weten hoe het eruit ziet!

De breedte van het pad is 20 cm. groter dan de auto.

In het midden ligt een stenen padje van 80 cm., precies genoeg om te lopen of voor een brommer,

Aan beide kanten is het kuil en hobbel, gelukkig was het droog vandaag , als het regent ligt de modder op het dak van de auto en zit je vast in de blubber.

Maar goed we zijn veilig naar beneden gekomen

Beneden, bij de rivier aangekomen,  stonden Pak Ketut en een stel jongens (in ceremoniële kledij) ons op te wachten.

Na het eerste welkomst woord van Pak Ketut stonden er twee meisjes met grote oranje bloemenslingers die zij om onze nek hingen.

We waren totaal beduusd!

Daarna de weg naar boven beklommen en daar  stond de rest van de bewoners ook de meesten in mooie kleding.

Na iedereen begroet te hebben op hun speciale manier (buiging en een kus op onze hand) konden we even bijkomen van de schrik.

Eerst natuurlijk linea recta naar de keuken, de werkers zijn er druk bezig met het betegelen, vierkante zwarte en witte tegels van 30 bij 30 cm.

De vloer wit met een vierkant van zwart en de tafels (langs alle kanten van de buitenmuur) zwart het is nog niet helemaal klaar, maar het wordt mooi.

Pak Ketut wilde eerst de hele keuken en eetkamer roze betegelen, dat heeft Ibu Ari hem uit zijn hoofd kunnen praten en een compromis gesloten.

Betegelen wit met zwart en de MUREN roze!, dit vertelde zij me in de keuken.

We keken elkaar aan en ik zag ook in haar ogen dat ze het lelijk vond en wij uiteraard ook.

Pak Ketut kwam erbij staan en ik vroeg heeeeel onschuldig wat hij vond van de tegels.

Ja hij vond het wel mooi en daarna nog onschuldiger vroeg ik hem wat hij in gedachte had voor de muren.

Pink of course Ibu, I like pink.

Aan mijn gezicht en ogen zag hij waarschijnlijk dat ik dat niet zo mooi vond en schrok daar een beetje van en vroeg gelijk aan mij wat ik dan dacht.

Nou eigenlijk geen roze, de badkamer van de meisjes heeft al die kleur, misschien gewoon wit of crème, hij dacht even na en zei toen dat hij een kleur wilde doen die ik ook mooi vond.

Gelukkig!!!!, achter mij hoorde ik Ibu Ari heel hard grinniken, maar we hebben het voor elkaar.

Geen pink in de keuken.

Het is dus niet helemaal eerlijk gegaan, maar ik denk dat de meeste van jullie het wel met me eens zijn (kijk  anders nog maar een keer naar de badkamers).

Na dit intermezzo werden we meegetroond naar de tempel.

Daarbinnen zaten een stel jongens achter een gamalan orkest en gingen spelen.

Op een gegeven moment kwamen 6 meisjes dansend uit de tempel en hebben een echte Balinese dans voor ons uitgevoerd, zo leuk en weer ontroerend.

Alle kinderen hadden er zo een plezier in en wij natuurlijk ook dat er haast geen eind aan gebreid kon worden!

Na een uurtje of anderhalf zijn we toch maar opgestaan en weer naar het huis gelopen.

Daar stond een maaltijd klaar van de eerste meervallen (catchfish) die ze zelf hebben opgekweekt, een project van de gemeente Singaraja voor het weeshuis.

Het was heerlijk.

Daarna de werkers betaald voor de eerste 7 dagen werken en Ibu Ari terug betaald, zij had geld geleend om de tegels te betalen (wat een vertrouwen heeft zij ook in ons als we niet gekomen waren had ze een half jaarsalaris terug moeten betalen, wie durft dat te doen?

FANTASTISCH.

Alle sponsors heel erg hartelijk bedankt weer ook namens de kinderen en Pak Ketut, iedereen is zo blij met jullie en wij uiteraard ook.

Dit is zo mooi om mee te maken en wij hopen oprecht dat jullie dit ook een keer zelf op Bali mee kunnen  maken.

Weer een zeer bewogen dag in Ons Weeshuis, maar ook een dag met 10 STERREN.

Nu verder de keuken afmaken en nog een paar kleine dingen in de mandi kamer en dan alle keukengerei kopen en de ceremonie kan beginnen!

Jullie horen nog veel meer van ons schat ik in.

Frits en Diana